Օրերս շատ է խոսվում տարբեր անձանց և հիմնադրամների կողմից գիտության ֆինանսավորման դեպքերի մասին: Այդպիսիններից են “Գագիկ Ծառուկյան” հիմնադրամի, “Տաշիր” հիմնադրամի, ՀՀ նախագահի և մի շարք այլ անձանց հատկացրած գումարները:
Անշուշտ, շատ ողջունելի է, երբ տարբեր մեծահարուստներ գումարներ են հատկացնում գիտությանը, սակայն հարկ է գիտակցել, որ այդ գումարները միասին վերցված նույնիսկ 1 միլիոն դոլարին համարժեք դրամ էլ չեն կազմում, և սա այն դեպքում, երբ պետական ֆինանսավորումը կազմում է շուրջ 25 միլիոն դոլար:
Այդ գումարները երբեմն ոգևորում են գիտության ներկայացուցիչներիս, սակայն չեն կարող որևէ էական փոփոխություն մտցնել հայրենական գիտության ապագայի մեջ: Գիտության և, առավել ևս, ֆունդամենտալ գիտության հիմնական ֆինանսավորողը պետք է լինի պետությունը` ի դեմս ՀՀ Կառավարությանը: Իսկ ահա Կառավարությունը չի ցանկանում էականորեն մեծացնել գիտության ֆինանսավորման ծավալները:
Այսինքն, իրավիճակն այնպիսին է, որ Կառավարությունը չի մեծացնում գիտության ֆինանսավորումը, “փոխարենը” գիտնականներիս այստեղից-այնտեղից ինչ-որ, ներեցեք, գրոշներ են տալիս (համեմատաբար) և փորձում պետական քարոզչամեքենայով համոզել հանրությանը, որ գիտությունը ուշադրության կենտրոնում է:
Ուստի, խիստ անհրաժեշտ եմ համարում, որ հասարակության ակտիվ խավը գիտակցի, որ ՀՀ Կառավարությունը չի ավեացնում գիտության նկատմամբ ուշադրությունը և չի ձեռնարկում միջոցներ գիտության զարգացման, կամ, ավելի ճիշտ, վախճանը կանխելու համար: Այսինքն, այն, որ որոշ անհատներ չնչին չափով աջակցում են գիտության զարգացմանը, որևէ կերպ չի սփոփում կամ մեղմացնում կառավարության կողմից գիտության ֆինանսավորման փաստացի չավելացման մեղքը:
Դանիել Իոաննիսյան, ԵրՖԻ գիտաշխատող
Անգլիայում վագրը հոշոտել է գազանանոցի աշխատակցուհուն
Dorians-ը շնորհակալություն կհայտնի երկրպագուներին` Կասկադում բացօթյա համերգով
Երևանցի գիտնականը դարձել է Աստանայի «Նոբելյան մրցանակակիր»
«Սուքիասյան» բարեգործական հիմնադրամը սահմանել է Ալբերտ Սուքիասյանի անվան կրթաթոշակ ՀՊՃՀ ուսանողների համար
Արքայազն Չարլզը կգա Երեւան
Ինչու Օբաման չի օգտագործում ցեղասպանություն բառը
