Սևանա լճից սահմանված չափաքանակից ավելի ջուր բաց թողնելու կառավարության որոշումն անհանգստացնում է բնապահպաններին: Հիշեցնենք, որ կառավարությունը նախատեսում է դիմել Ազգային ժողով` ոռոգման նպատակով լճից լրացուցիչ 150 մլն խմ ջուր վերցնելու թույլտվություն ստանալու համար: Այս տարվա համար սահմանված էր, որ ոռոգման նպատակով Սևանից բաց է թողնվելու 170 մլն խմ ջուր: Այսիպիսով` տարվա ընթացքում լճից բաց թողնվող ջրի ընդհանուր քանակը կհասնի 320 մլն խմ-ի, ինչը, բնապահպանների խոսքով, կխախտի Սևանի էկոհամակարգը:
Կառավարությունը լրացուցիչ ջրառի անհրաժետությունը բացատրում է նրանով, որ տարին ջրառատ չէ, ջրամաբարներում ջրի պակաս կա:
Էկոլոիգիական հասարակական դաշինքի համակարգող Սիլվա Ադամյանը զարմացած է: «Մեզ համար անհասկանալի է` ո՞նց են ջրամբարները ցամաքել, եթե առատ տեղումներ են եղել: Պարոն Անդրեասյանն ասում է` ջուր չկա, աղբյուրները ցամաքել են: Մենք չենք համոզվել դրանում: Բոլոր մասնագետներն ասում են, որ շատ ջրեր կան, տեղումներ են եղել: Եթե արհեստականորեն չեն դատարկել, ապա անհնար է, որ Ապարանի ջրամաբարում ջուր չլինի»- Lragir.am-ին ասաց Սիլվա Ադամյանը:
Նրա խոսքով` խնդիրն ամենևին էլ այն չէ, որ ջրամբարներում ջուր չկա: Պարզապես կառավարությունը փորձում է կանխել լճի մակարդակի բարձրացումը, որպեսզի ափամերձ հատվածի օբյեկտների տերերը վնասներ չկրեն:
«Փորձում են ինչ-որ մարդկանց սեփականությունը պաշտպանել, գուցե կառավարությունը չունի միջոցներ, որ փոխհատուցի այդ սեփականատերերին: Կամ էլ միջոցներ չունեն, որ ջրի տակ անցնող տարածքները մաքրեն»,- նկատեց բնապահանը` հավելելով, որ չի բացառվում արհեստականորեն նվազեցրած լինեն ջրամբարների ջրի քանակը:
Սիլվա Ադամյանը հիշեցնում է կառավարությանը` եթե ուզում են Սևանի էկոհամակարգը պահպանել, լճի ջրի մակարդակը պետք է անընդհատ բարձրացնել և ոչ մի սատիմետր չիջեցնել: Ջրի մակարդակի իջեցումն ու բարձրացումը նույնպես, ըստ նրա, նպաստում է լճի ափամերձ հատվածների ճահճացմանը: Բացի այդ, ջրի մակարդակի իջեցումը խոչընդոտում է նաև ձկների բազմացմանը:
Ջրաբան-բնապահպան Քնարիկ Հովհաննիսյանն էլ է նախազգուշացնում` ջրառի քանակի ավելացումը շատ վատ կանդրադառնա Սևանի էկոհամակարգի վրա: Նա մտավախություն ունի, որ գուցե սա վատ նախադեպ դառնա, և կառավարությունը որոշի ամեն տարի սահմանվածից շատ ջուր բաց թողնել Սևանից:
Ջրաբանն ասում է, որ հազիվ սկսել էր վերականգնվել Սևանի էկոհամակարգը, լճի մակարդակն էլ հասել էր մոտ 1900 մետրի: «Ինձ համար զարմանալի է, թե ինչու ջրամբարներում ջուր չկա, որովհետև տարին եղել է սովորական, տեղումները նախորդ տարիների չափ են եղել»,- նշեց նա:
Ջրային տնտեսության պետական կոմիտեի նախագահ Անդրանիկ Անդրեասյանի այն պատճառաբանությանը, թե ձյունը միանգամից է հալվել և ներծծվել հողում, Քնարիկ Հովհաննիսյանը նման պատասխան է տալիս. «Դա գիտեք երբ է լինում, երբ մենք բաց հանք ենք շահագործում, շատ հողեր ենք քանդրտում, անտառ ենք վերացնում: Պարզ է, որ այդ դեպքում ջուրը կգնա, կկորչի: Ինչքան շատ բաց հանք շահագործենք, այնքան մեր ջրային ռեսուրսները կսակավանան: Մեր ջրային ռեսուրսներն արդեն քչանում են, չկա մոնիթորինգ, մենք չգիտենք, թե ինչ ունենք, ինչքան կարող ենք օգտագործել»:
Ըստ ջրաբանի` այսօր բարբարոսաբար ոչնչացվում են Հայաստանի արտեզյան ջրերի պաշարները, որոնք օգտագործվում են ձկնաբուծության նպատակով: «Ինչո՞ւ պետք է Սևջրում ջուր չլինի: Որովհետև ձկնաբուծության նպատակով են օգտագործել, սոսկալի բան է»,- ասաց նա:
Քնարիկ Հովհաննիսյանը նաև ահազանգում է, որ Հայաստանի ջրմաբարների վիճակն այսօր անմխիթար է, ինչն էլ հանգեցնում է ջրի կորստին: Իսկ պետական բյուջեից միջոցներ չեն հատկացվում դրանց վիճակի բարելավման նպատակով: «Կառավարությանը ես մի խնդրանք ունեմ` լավացրեք ջրամբարների վիճակը, որպեսզի ջուրը կուտակվի ջրամբարում: Ինչու պետի այսօր ջրամբարը ջուր չպահի»,- նշեց նա:
Քնարիկ Հովհաննիսյանը նույնպես չի բացառում այն տարբերակը, որ ջրառի քանակի ավելացումը պայպանավորված է սեփականատերերի շահերի պաշտպանությամբ. «Երևի մտավախություն ունեն, որ ափամերձ վիլլաները ջրի տակ կմնան»:
Բնապահպանները հանդիպել և հարցը քննարկել են Ջրտնտպետկոմի նախագահ Անդրանիկ Անդրեասյանի և ԱԺ գյուղատնտեսական և բնապահպանական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ Սամվել Բալասանյանի հետ: Բնապահպանները դիմել են, որպեսզի ԱԺ-ում ներկա գտնվեն հարցի քննարկմանը, սակայն որևէ պատասխան դեռ չեն ստացել:
Հիշեցնենք, որ «Սևանի մասին» օրենքով նախատեսվում է մինչև 2030 թվականը լճի ջրի մակարդակը շարունակաբար բարձրացնել 6 մետրով: Սակայն 2004 թվականից սկսած այդ բարձրացումն ավելի արագ է տեղի ունեցել, քան նախատեսել էր կառավարությունը: Արյունքում ջրի տակ հայտնվեցին անտառապատ տարածքներ, օբյեկտներ, նաև ճանապարհահատվածներ:
