Ամերիկյան Foreign Policy պարբերականը հետազոտություն է անցկացրել՝ ուսումնասիրելով ՊԱԿ-ի (КГБ) ամենահայտնի գործակալների կենսագրությունները եւ փորձելով պարզել, թե ինչ ճակատագրի են նրանք արժանացել:
Պարզվել է, որ նախկին բոլոր չեկիստները ունեցել են կյանքի անփառունակ կամ ողբերգական ավարտ: Բացառություն է կազմում ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը:
Պուտինը, որպես ՊԱԿ-ի գործակալ, 15 տարի աշխատել է Արևելյան Գերմանիայում: Նա հասել է մինչև փոխգնդապետի կոչման, իսկ 1990 թվականին վերադարձել է Ռուսաստան: 1998 թվականին դարձել է Անվտանգության դաշնային ծառայության տնօրեն, այնուհետև երկրի վարչապետ, նախագահ և այդպես շարունակ:
Մյուս ՊԱԿ-ականների ճակատագիրն ամենեւին էլ լավ չի դասավորվել: Կրեմլի հետ տարաձայնությունները բախտորոշ են դարձել Բորիս Կարպիչկովի ճակատագրի համար: Նա 1984 թվականին աշխատել է Լատվիայում, ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո մտել է Լատվիայի հատուկ ծառայություններ և դարձել կրկնակի գործակալ: Լատվիացիների կողմից բացահայտվելուց հետո նա վերադարձել է Ռուսաստան, սակայն 1990-ական թվականների կեղծ անձնագրով մեկնել Մեծ Բրիտանիա:
Օլեգ Լյալինը, որը 1960-ական թվականներից աշխատել է Լոնդոնում` խորհրդային առևտրային ներկայացուցչության հովանու ներքո, հայտնի է նրանով, որ հրահրել է Արևմուտքից խորհրդային դիվանագետների ամենազանգվածային արտաքսումը. ավելի քան 100 խորհրդային դիվանագետ արտաքսվել է Մեծ Բրիտանիայից լրտեսության կասկածանքով: Լյալինն ունեցել է դժբախտ կյանք, մահացել է 1995 թվականի երկարատև հիվանդությունից հետո, ընդ որում մինչև հիմա հայտնի չէ, թե ինչ հիվանդություն է եղել և որտեղ է նա ապրել իր կյանքի վերջին տարիները:
Օլդրիջ Էյմսը 9 տարի շարունակ խորհրդային «խլուրդն» էր ԿՀՎ-ում: Հետախուզությունում իր կարիերան նա սկսել է 1962 թվականին: 1994 թվականին նրան բռնել են և դատապարտել ցմահ ազատազրկման:
Գեներալ-մայոր Կալուգինը ՊԱԿ-ից հեռաանալուց հետո 1990 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ ստացել է քաղաքական փախստականի կարգավիճակ և քաղաքացիություն: 2002 թվականին Ռուսաստանում Կալուգինը հեռակա դատապարտվել է պետության դավաճանության հոդվածով, զրկվել զինվորական կոչումից, անհատական թոշակից և ԽՍՀՄ 22 պարգևից: Նա դատապարտվել է 15 տարվա ազատազրկման:
