Հանրապետականը մեր այսօրվա հանրության հայելին է

    • Հարցազրույց - 20 Նոյեմբերի 2016, 16:53
Մեր զրուցակիցն է ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Արտակ Դավթյանը

Պարոն Դավթյան, ըստ մամուլի հրապարակումների՝ նորյեմբերի  26-ին ՀՀԿ համագումարի ժամանակ կազմավորվելիք  19 հոգանոց ՀՀԿ գործադիր մարմնում չեն լինի առողջապահության նախկին նախարար Դերենիկ Դումանյանը և սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանը։ Դուք տեսնո՞ւմ եք գործադիր մարմնում անդամների փոփոխության անհրաժեշտություն։

Կյանքը դինամիկայի մեջ է, իմ տեսնել-չտեսնելը եկեք երկրորդենք համագումարի որոշումներին։ Համագումարը կկայանա, կորոշի, կտեսնենք։

Նկատի ունեմ այն, որ կա՞ կուսակցության իմիջի փոփոխության խնդիր` հաշվի առնելով, որ արդեն Վիգեն Սարգսյանը հայտարարել է, որ կանդամագրվի ՀՀԿ-ին։

Թե ինչ խնդիր է դրված, կամ ինչ խնդիր է դրվում... կյանքը ինքն է ստիպում, որ ցանկանում ես կամ չես ցանկանում, եթե ուզում ես զարգացումներից հետ չմնալ, ապա պետք է որոշակի դինամիկայի մեջ լինես։ Թե ինչ կլինի, պատասխանը կունենանք համագումարում։ Այս պահի դրությամբ ես որպես և ՀՀ քաղաքացի, և ՀՀԿ անդամ, համենայնդեպս, տեղեկացված եմ այնքանով, որքանով՝ դուք, թե ինչ հնարավոր հարցադրումներ կլինեն համագումարի ժամանակ և ինչ որոշում կլինի։

Եթե ՀՀԿ-ի կազմը թարմացվի, նոր դեմքեր գան, փոխնախագահը փոխվի, Ձեր կարծիքով կուսակցությանը նոր շունչ կհաղորդվի՞։

Այսպես թե այնպես, ցանկացած համագումարում որոշակի փոփոխություններ կատարվում են։ Նման փոփոխությունները որոշակի շարժունակություն են հաղորդում։ Եթե համեմատելու լինենք 2 տարի առաջվա և այսօրվա Հանրապետականին, փոփոխությունները տեսանելի են։ Միայն մեկ օրինակ բերեմ. տարիներ առաջ Գործադիր մարմնի նիստեր էին տեղի ունենում, հարցեր էին քննարկվում և հանրության ուշադրությունն այդքան սևեռված չէր ոչ ԳՄ նիստերին, ոչ էլ այնտեղ քննարկվող հարցերին, իսկ այսօր, բոլորը գիտեն, որ որպես կանոն ԳՄ նիստերը հինգշաբթի երեկոյան է լինում և դրանից հետո մամուլի ասուլիս է լինում, մեկնաբանություններ և, կարծես թե, նիստից նիստ ընկած ժամանակահատվածը յուրահատուկ նաև կուսակցության որոշակի քայլեր, որոշումներ, աշխատանք քննարկվում է։

Այսինքն՝ կուսակցությունն ավելի թափանցի՞կ է դարձել։

Այդ առումով, այո, թափանցիկ է դարձել, նաև երևում է, թե ինչքան են կարևորվում ԳՄ նիստերը։ Տեսնում եք, որ փոփոխություն կա։ Բացի այդ, մենք ունենք սահմանադրական փոփոխություններ, անցնում ենք խորհրդարանական կառավարման, իսկ խորհրդարանի հիմքում կուսակցություններն են, ուզում ենք, թե ոչ, մեր փոփոխություններն էլ պետք է համահունչ լինեն սահմանադրությունում մատնանշած նորմերին։ Կարծում եմ՝ ՀՀԿ-ում առաջիկա փոփոխությունները հենց սահմանադրության պահանջն են։

Սակայն հանրության մոտ կարծես համատարած տոտալ անտագոնիզմ, դժգոհության տրամադրություններ կան ՀՀԿ-ի հանդեպ։

Գիտեք, յուրաքանչյուր ոք, ով որոշակի պատասխանատվություն է իր վրա վերցնում, նաև որոշակի որոշումներ պիտի կայացնի, որոշակի ժամանակ անց այն, ինչի մասին խոսում եք, առկա է։ Այստեղ ՀՀԿ-ն ոչ առաջինն է, ոչ էլ վերջինը։ Այստեղ սիրել-չսիրելը երկրորդական նշանակություն ունի։ Ես կարծում եմ` ամենակարևորն այն է, որ նախևառաջ, ինքդ քո հետ հանգիստ լինես և երբեք չկատարես այնպիսի բան, որը հետո կարող է ինքդ քո հետ հավասարակշիռ բալանսավորված վիճակից հանի ու անընդհատ երկփեղկված վիճակում լինես, թե միգուցե ճիշտ կլիներ այլ որոշում կայացնել։ Բայց հիմա գիտենք, որ համենայնդեպս, բարդ ժամանակահատվածում ենք ապրում և, ցավոք, մեր ցանկություններն ու հնարավորություններն իրար հաճախ չեն համընկնում։ Այստեղ կարևորն այն է, թե արդյոք դու ամեն ինչ արել ես, ինչ քեզնից կախված է։

Այսինքն՝ ՀՀԿ-ն ինքն իրեն այդ հարցը տալի՞ս է։

Միանշանակ, յուրաքանչյուրն էլ տալիս է։ Շատ հաճախ, երբ ես այդ առումով տեսակետներ եմ լսում, կարծես թե ողջամտության կանխավարկածը դավաճանած լինի մարդկանց, որովհետև ստացվում է, որ հանրապետականները, այդ թվում՝ ես, ինքներս մեր թշնամին ենք։

Երբ Սյունիքի մարզպետ Սուրիկ Խաչատրյանը պաշտոնանկ արվեց, հասարակության մոտ տպավորություն էր, որ պաշտոնանկությունների այդ շղթան կշարունակվի, և իշխանությունը որոշել է նման կենսագրություն ունեցողներից իսկապես ազատվել, բայց մենք դրանից հետո տեսանք, թե ինչպես նա ՀՀԿ մարզխորհրդի նախագահ դարձավ։

Դուք խոսում եք պետական պաշտոնից, ապա անցնում դեպի կուսակցական պաշտոնյան։ Նախ՝ եկեք մեկը զատենք մյուսից։ Երկրորդ՝ Սուրիկ Խաչատրյանն այն անձանցից է, ով լուրջ հեղինակություն ունի կոնկրետ Գորիսում ու ողջ Սյունիքում։ Ուզում եք դուք դա, թե չեք ուզում, բայց դա իրականություն է։ Ուզում եք այդ իրականությունն ընդհանրապես հաշվի չառնել, ուղղակի առաջ քաշեք հակառակ միտքը և փորձեք դառնալ այդ մտքի գերին։ Ինչում է Հանրապետականի և ոչ հանրապետականի այն հատվածի միջև տարբերությունը, որոնք ամեն ինչ տեսնում են ատելության պրիզմայի միջով. մի բանում, որ մենք իրական հողի վրա ենք, իսկ հակառակ ճամբարն իր մտքի գերին է։

Նկատի ունեք՝ ընդդիմադիրնե՞րն են իրենց մտքի գերին։

Ոչ, ես չասացի ընդդիմադիր, ասացի՝ ատելությամբ պարուրված ցանկացած միտք, որը չար է։ Մենք շատ հաճախ այդ ատելության մտքի ականատեսն ենք լինում։

Իսկ դա պատճառներ չունի՞։ Իշխանությունը չի՞ փորձել դա գտնել իր մեջ։

Ես կարծում եմ պատճառահետևանքը յուրաքանչյուր նման միտք արտահայտողի մեջ է, որովհետև չար միտքը նաև հաճախ չար խոսք է դառնում, հետևաբար նման չար միտք արտահայտողը նախևառաջ իր մեջ պետք է փնտրի, և այստեղ ՀՀԿ-ն կլինի, թե ամբողջ քաղաքական դաշտը, նման մարդկանց որևէ ձևով օգնել չի կարող, եթե իրենք պատրաստ չեն իրենց օգնել։ Ի վերջո, նաև միջավայրը, որ ձևավորում է ատելություն ու չարություն, հենց այդ չար խոսքից է ծնվում։

Շատերը նշում են, որ ՀՀԿ-ն քրեաօլիգարխիկ բուրգ է ստեղծել իր համար, ՀՀԿ-ի առավելությունը նման բրգաձև կառույց ստեղծելու մեջ է։ Նշվում է, որ ՀՀԿ-ում շատերը գաղափարախոսությամբ չեն առաջնորդվում, այն շատ խայտաբղետ է։ Դուք նման խնդիր չե՞ք տեսնում, ու դրանում ՀՀԿ-ի մեղքի բաժինը չկա՞։

Դուք հարցի մեջ նշեցիք նաև բազմազանությունը. Հիմա խայտաբղե՞տ, թե՞ բազմազան։ Ես կարծում եմ, որ բազմազանը իր  մեջ ինչ-որ դրական, բարի երանգ ունի, խայտաբղետության մասին չեմ կարող ասել։ Նայած թե դուք ինչպես եք արտահայտում ձեր մտքերը, և ի՞նչ եք հաղորդում մեր հանրությանը։ Ինչպիսի միտք հաղորդում ես, նույնն էլ հետ ես ստանում։ Եթե ուղղակի վերջակետ դնենք այս ամենին, Հանրապետականը մեր այսօրվա հանրության հայելին է և վերջ։

Ամենաընթերցվածը