Հայաստանի տնտեսության ակտիվության ցուցանիշն այս տարվա առաջին կիսամյակում նախորդ տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատ կազմել է 7.8 տոկոս: Ինչպես տեղեկացնում է Ազգային վիճակագրական ծառայությունը, աճ է գրանցվել գրեթե բոլոր ոլորտներում: Այդ թվում՝ 13 տոկոսով աճել է արդյունաբերական արտադրանքի, 8.1 տոկոսով՝ գյուղատնտեսության համախառն արտադրանքի, 12.0 տոկոսով՝ ծառայությունների, 9.1 տոկոսով՝ էլեկտրաէներգիայի արտադրության ծավալը:
ԱՎԾ տվյալնելով՝ այս տարվա առաջին կիսամյակում միջին ամսական անվանական աշխատավարձի չափն ավելացել է 6.2 տոկոսով: Արտաքին առևտրաշրջանառության ծավալն աճել է 8.2 տոկոսով, այդ թվում՝ արտահանումը 13.5, ներմուծումը՝ 6.7 տոկոսով: Շինարարության ոլորտի անկման միտումը շարունակվում է:
ԱԺ ՀՅԴ խմբակցության անդամ, տնտեսագետ Արծվիկ Մինասյանը Lragir.am-ի հետ զրույցում, մեկնաբանելով այս ցուցանիշները, նշեց, որ տնտեսական ակտիվության ցուցանիշը դեռ չի նշանակում, որ կարող ենք խոսել շոշափելի աճի, առաջընթացի մասին:
Ըստ Մինասյանի՝ գաղտնիք չէ, որ Հայաստանի տնտեսության պոտենցիալը չի իրացվում ամբողջությամբ: «Ավելին, մենք մի կողմից ունենք հսկայական խնդիրներ՝ կապված աշխատատեղերի, աշխատավարձերի և այլ եկամուտների հետ, մյուս կողմից էլ մեր տնտեսությունն իր մրցունակությամբ դիրքերը զիջում է թե տարածաշրջանում, թե համաշխարհային մասշտաբով: Դա նշանակում է, որ այսպիսի տեմպերը չեն կարող գոհացուցիչ լինել»,- նշեց նա:
Ըստ Մինասյանի՝ պետք է արձանագրել, որ շինարարության ծավալը շարունակում է անկում ապրել: Իսկ դա իր բացասական հետևանքներն ունի թե աշխատատեղերի կրճատման, թե բնակարանային ապահովման, ինչու չէ՝ նաև արտադրական ենթակառուցվածքների զարգացման տենսանկյունից: Իսկ այս ամենն իր բացասական ազդեցություն է թողնում թե տնտեսության զարգացման դինամիկայի, թե բնակչության կենսամակարդակի վրա:
«Եթե տնտեսական աճի ակտիվությունը բացատրվում է գյուղատնտեսության համախառն արտադրանքի ծավալի աճով, ապա պետք է հստակ արձանագրել, որ սա այն սեզոնն է, երբ գյուղատնտեսական ապրանքների արտադրությունը, նաև բարձր գներով, նպաստում է այս ցուցանիշի ձևավորմանը: Բայց եթե իրական ինդեքսով հաշվարկ անենք, կտեսնենք, որ այստեղ էլ մենք լուրջ աճ չունենք: Նույնը վերաբերում է նաև արդյունաբերական արտադրանքի ծավալին: Այս ոլորտում 13 տոկոս աճը ցույց է տալիս, որ կարծես երկնիշ աճ ունենք, բայց երբ դիտարկում ենք արդյունաբերական ոլորտի ծավալների վիճակագրությունը, մենք տեսնում ենք, որ Հայաստանը շարունակում է մետաղական հանքարդյունաբերության աճի գնալ, ինչը տնտեսական կառուցվածքի արդյունք չէ և ոչ էլ տնտեսական ճիշտ քաղաքականություն»,- նշեց նա:
Արծվիկ Մինասյանի խոսքով, բացարձակ ցածր մակարդակի վրա է գտնվում Հայաստանի ոչ մետաղական հանքարդյունաբերությունը, որը ոչ միայն երկրի բնապահպանական, այլ տնտեսական վիճակի բարելավման տեսակետից էական և կարևոր ոլորտ է: «Բայց չգիտես ինչու Հայաստանի կառավարությունը չի անդրադառնում այս խնդրին: Ցավում եմ, որ ոչ մետական հանքարդյունաբերությունը, որը կարող է և պետք է լինի Հայաստանի տնտեսական զարգացման կարևոր ոլորտներից մեկը, բացարձակ անտարբերության է մատնված»,- արձանագրեց տնտեսագետը:
Սպառողական գների ինդեքսը նախորդ տարվա առաջին կիսամյակի համեմատ այս տարվա նույն ժամանակահատվածում կազմել է 102.2 տոկոս՝ այսինքն՝ ընդամենը 2.2 տոկոս գնաճ է արձանագրվել: Արծվիկ Մինասյանի խոսքով, դա կապված է բնակչության եկամուտների ձևավորման հետ:
«Երբ քաղաքացին չունի անհրաժեշտ եկամուտ՝ վճարելու այս կամ այն ապրանքի ձեռքբերման համար, բնական է, որ այս ապրանքի առաջարկը կամ գների բարձրացումը չի կարող կտրուկ տեղի ունենալ: Այլ կերպ ասած, ժողովրդին կիսասոված պահելու հաշվին է, որ ցածր գնաճ կա: Եվ սա չի կարող դիտվել որպես լավ արդյունք»,- ընդգծեց նա:
Ստեղծված իրավիճակն, ըստ Մինասյանի, հանգեցնում է ժողովրդի կենսամակարդակի անկմանը, հուսալքմանը և այլ երկրներում եկամուտ ու կենսամակարդակ որոնելու ցանկության ավելացմանը:
