Հայաստանում մեկնարկել են Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունները, եւ զուգահեռ մամուլում տեղեկություններ են հայտնվում տեղերում կրակոցների, ահաբեկումների եւ նմանատիպ «սովորական» երեւույթների մասին: Խորհրդարանի ընտրությունից հետո Հայաստանի իշխող քրեաօլիգարխիկ խմբավորումները ձեռնամուխ են եղել տեղերում սեփական իշխանությունն ամրապնդելու, իրենց «զոնաներում» բացարձակ վերահսկություն սահմանելու գործին:
Ընդ որում, թեեւ այս ընտրություններում հիմնական խաղացողները կրկին ՀՀԿ-ն եւ ԲՀԿ-ն են, սակայն նկատելի են ոչ միայն միջկուսակցական, այլ նաեւ ներկուսակցական բախումներ՝ ՏԻՄ-երում հաստատվելու համար: Օրինակ, Մասիսում տեղի ունեցած փոխհրաձգությունը քաղաքապետի թեկնածուների միջեւ:
Այդ տեսակետից, ինչպես միշտ, «առաջատարը» Արարատի մարզն է, որտեղ տերուտնօրինություն է անում կիսաՀՀԿ-կիսաԲՀԿ-ական ԱԺ նախագահը՝ Հովիկ Աբրահամյանը: Այս մարզը վաղուց Հովիկի անվիճարկելի սեփականությունն է. նրա ազգականները զբաղեցնում են մարզի քիչ թե շատ «փողաբեր» ու նշանակալի պոստերը, հողատարածքները, արտադրական հնարավորությունները:
Հովիկ Աբրահամյանը մտադիր է Արտաշատի քաղաքապետի արտահերթ ընտրություն կազմակերպել՝ իր որդուն քաղաքապետ դարձնելու նպատակով: Հետագայում, որդին պետք է դառնա Արարատի մարզպետը: Գյուղերում էլ Հովիկ Աբրահամյանը ցանկանում է տեսնել միայն իր ազգակիցներին, եւ սկսել է ճնշումներն այն թեկնածուների դեմ, որոնք իր գերդաստանից չեն:
ԲՀԿ նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը եւս հետ չի մնում իր խնամուց: Սակայն, ի տարբերություն Հովիկ Աբրահամյանի (որի հետ խնամիությունն, ի դեպ, նրան հնարավորություն է տալիս Կոտայքի մարզից բացի, որտեղ նրանն է ամեն ինչ, բացի առայժմ Պալաչից, «գրավել» նաեւ Արարատի մարզը), նրա «շրջապատը» շատ ավելի լայն է եւ «համապետական». դա ԲՀԿ-ն է: Չի բացառվում, որ ՏԻՄ այս ընտրության արդյունքում ԲՀԿ-ն մեծամասնություն ունենա ՏԻՄ-երում: Համենայնդեպս, Հայաստանի մի քանի խոշոր համայնքներ արդեն կարելի է ԲՀԿ «գրպանում» համարել:
Նման իրավիճակ է նաեւ մեկ այլ ֆեոդալական ցեղապետությունում՝ Արմավիրում: Այստեղ իշխում է Գրիգորյան ընտանիքը: Այս ընտանիքի ձեռքին են մարզի գրեթե բոլոր պաշտոններն ու հնարավորությունները: Այս ընտանիքն այնքան է «բարգավաճել», որ պառակտվել է մի քանի մասերի, եւ Արմավիրում ներկայում բոլոր «ընտրական» գործընթացները տեղի են ունենում այս ընտանիքի տարբեր մասերի միջեւ դիմակայության պայմաններում: Գեներալ Մանվելի որդին Էջմիածնի քաղաքապետն է, նրա եղբայրը ցանկանում է դառնալ Մեծամորի քաղաքապետ: Ժամանակին նա Մեծամորի էլեկտրացանցի տնօրենն էր եւ այդ պաշտոնում աչքի էր ընկել նրանով, որ մոտ մեկ միլիոն դոլարի չարաշահումներ էին հայտնաբերվել: Իսկ Մանվելի եղբորորդին էլ ԱԺ պատգամավոր է:
Այս երեք մարզերը՝ Արարատ, Կոտայք եւ Արմավիր, դասական ցեղապետության օրինակներ են: Մյուս մարզերն ավելի լավ վիճակում չեն, սակայն չեն կարող հասնել սրանց հետեւից: Թերեւս միայն Շիրակը, որտեղ տարիներ շարունակ իշխում էր Վարդան Ղուկասյանի ցեղը, որին սակայն վերջերս «գահընկեց» արեցին:
Գագիկ Հարությունյանի արջը փախել է եւ վնասել մարդկանց
Գեներալ Սարոյան. «Որ ասեմ քյասիբ եմ, կհավատա”ս, իհարկե հարուստ եմ»
Գեներալ Մանվելը 1 ամիս հետո կփոխի նախագահին ու վարչապետին
