Եվ այսպես, «Հարսնաքար»-ի տերը հրաժարվեց ՀՀ Ազգային Ժողովի պատգամավորի իր մանդատից: Շեշտենք հատուկ՝ հրաժարվեց կամավոր: Բայց չմոռանանք՝ հանրությանը մատուցված կամավոր այդ հրաժարումը տեղի ունեցավ միայն Սերժ Սարգսյանի հետ կայացած հանդիպումից հետո: Դե հասկանալի է՝ ,- Ռուբիկ ջան, ինքդ ել տեսնում ես, որ այս ամենը հեչ գեղեցիկ չէ, պետք է վերացնել (այս անգամ՝ մանդատը - Ա.Բ.): Կատարածը, ինչ խոսք, նշանակալի քայլ է: Եվ կարելի է ասել՝ նաեւ «բազմավեկտոր»:
Նախ, անկասկած, Ս.Սարգսյանի մտերմիկ խորհրդով իրականացրած Ռ.Հայրապետյանի այդ քայլի շնորհիվ բավական անհարմար դրության մեջ հայտնվեցին նրա մի շարք չափից դուրս ցավակից կուսակիցներ: Որոնց բոլորս էլ գիտենք դեմքով եւ անուն առ անուն: Դե արձագանքն էլ ավելի քան կանխատեսելի է,- բա մենք չեինք ասում, թե ինչ պարկեշտ եւ բարոյական մարդ է մեր ընկերը: Հիմա համոզվեցիք: Դե լռեք, էլ ասելու բան էլ չունեք:
Մյուսը, եւ, թերեւս, ամենակարեւորն, այն է, որ իր արած հայտարարության մեջ Ռուբեն Հայրապետյանը միանգամայն անկեղծ է: Խոսքը կատարվածի համար զղջման մասին չէ: Դա գիտի միայն ինքը, եւ վերեւ Աստված: Խոսքն այն բանի մասին է, որ Ռուբեն Հայրապետյանը միանգամայն անկեղծ շարունակում է հավատալ եւ համոզված լինել, որ ՕՐԵՆՔԸ հենց ինքն է: Քանզի հենց ինքը պետք է այնտեղ լիներ, որ հենց ինքը կանխեր, թույլ չտար չարագործության իրագործումը, ինչպես ասում է իր հայտարարության մեջ:
Իսկ ընդհանուր առմամբ, նրա կողմից պատգամավորական մանդատից հրաժարվելը պետք է ընդունել որպես խոստովանական, մեղայականով ներկայանալու որոշման առաջին քայլը: Եկեք, ուրեմն, օգնենք մարդուն: Դիմենք պատկան մարմիններին, որպեսզի նրանց կողմից այդ ամենը ստանա իրավական-օրինական ձեւակերպում: Իսկ թե երկրի օրենքի առաջ պատասխան տալուց հետո ինքն ինչպես է պատրաստվում ապաշխարհել, դա արդեն իր խղճի հարցն է:
Իսկ եթե ավելի լուրջ՝ ժողովուրդ, միամիտ չլինեք, հանկարծ չխաբվեք:
